ماهنامه خط صلح

کرونا و پدافند غیرعامل، دولت پنهان و هیاهو برای هیچ!/مرتضی هامونیان
در شرایطی که ایالات متحده آمریکا خود یکی از بزرگترین قربانیان ویروس کروناست و با بیش از سی و نه هزار کشته، بیشترین آمار رسمی اعلام شده قربانیان ویروس کووید 19 را در میان کشورها از آن خود کرده است، غلامرضا جلالی، فرمانده پدافند غیرعامل و سردار سپاه پاسداران در برنامهای تلویزیونی از متهم کردن […]...
ادامه مطلب
توسط:
کرونا در ایران: پنهانکاری یا ناتوانی در تشخیص؟/معین خزائلی
ویروس جدید کرونا خطر کمتری از آنفولانزای نوع اول (اچ یک ان یک یا همان آنفولانزای خوکی) دارد. این اظهار نظری است که سعید نمکی وزیر بهداشت ایران ۱۴ بهمن ماه سال گذشته (13۹۸) در رابطه با نگرانیها از شیوع گستردهی ویروس کرونا در ایران کرده بود. تصوری که چه دروغ و چه راست، با […]...
ادامه مطلب
توسط:
معین خزائلی
کـرونا و حال و روز زمانهی ما/مجید زارعی
بسان رود که در نشیب دره سر به سنگ میزند رونده باش امید هیچ معجزی ز مرده نیست، زنده باش! (سایه) در حال حاضر، وقوع همهگیری ویروس کرونا ]به دلایل پیدا و پنهان بسیاری از سوی دولت و ملت [موجی از استرس، ناامنی و اضطراب را به تمام افراد جامعه، وارد ساخته است و به […]...
ادامه مطلب
توسط:
مجید زارعی
مواجهه با بحران از نوع جمهوری اسلامی/نصرالله لشنی
در ایران حکومت به معنای متعارف امروزین آن وجود ندارد. آن چه دیده میشود و قابل مشاهده است، یک پوستهی بوروکراسی خالی از محتوای حکمرانی است. پوستهای بوروکراتیک که محتوای آن را مافیاهای مالی-نظامیای پر کرده که کمترین رابطهی منطقی و سیستماتیکِ مبتنی بر اصول حکمرانی با این بوروکراسی ندارد. بنابراین، اجزا و بخشهای تشکیلدهندهی […]...
ادامه مطلب
توسط:
نصرالله لشنی
حقوق و اخلاق در عصر کرونا/محمد محبی
مرحوم دکتر امیرناصر کاتوزیان، از اساتید بزرگ حقوق ایران، در اواخر عمر خود مقالهای را با عنوان «حقوق رسوب تاریخی اخلاق» را نوشت. او در این مقاله استدلال میکند که قواعد و مبانی حقوقی که بعداً مبنای تدوین و تصویب قوانین میشوند، در واقع از اخلاق عرفی بشری و معدل وجدان و انصاف انسانها نشات […]...
ادامه مطلب
توسط:
محمد محبی
انسان تا متخاصم باشد در معرض خطر است/اعظم بهرامی
ماجرای ویروس کرونا با داستان سوپ خفاش شروع شد و به پنگولین و خوراکی از این پستاندار فلسدار و نادر رسید. اما این پایان ماجرا نبود و بعدتر در مقالههایی منتشر شده از منابع معتبر و نامعتبر آن را به بازار ماهی فروشانی در ووهان و آزمایشگاهی که بر روی نمونههای حیوانی برای کشف پادتن […]...
ادامه مطلب
توسط:
اعظم بهرامی
کارگزاران کشتار مشغول کارند؛ این بار با کرونا!/ماری محمدی
جامعهی ایران به طور خاص از چند ماه اخیر بحرانها و فجایع سنگین و پرهزینهای را پشت سر گذاشته و صدمات و لطمات سختی بر پیکره و روح و روان آن وارد آمده است. از کشتار هولناک مردم در طی اعتراضات سراسری و مردمی آبان ماه، ساقط کردن هواپیمای مسافربری با ۱۷۶ مسافر، سرکوب شدید […]...
ادامه مطلب
توسط:
ماری محمدی
فوران آتشفشانهای زیر خاک؛ چه دست و پاها که غیب شدند/عیسی بازیار
مخاصمهی دولتها وجنگها برای ساکنان زمین، رهاورد شومی داشته است؛ دستاورد جنگ برای قربانیان همواره مرگ و معلولیت بوده است. به باور بسیاری از مدافعان حقوق بشر و معترضان به سیاستهای جنگطلبانه، مین یکی از خطرناکترین ابداعات بشر از زمان جنگ جهانی اول تاکنون بوده است. به کارگیری مینها این قاتلان خاموش، روزانه انسانهای بسیاری […]...
ادامه مطلب
توسط:
عیسی بازیار
استقلال نهاد وکالت، سدی در برابر تمامیتخواهی/محمد مقیمی
جامعهی مدنی به ایجاد مردم سالاری و رعایت اصول دموکراتیک و حکمرانی مطلوب کمک شایانی می کند. کانون وکلای دادگستری ایران، نخستین نهاد مدنی در خاورمیانه است که در این امر پیشرو بوده است و وکلائ نیز از مهمترین بازیگران جامعهی مدنی و حقوق بشر بودهاند. اما تجربه نشان داده است که همواره پس از […]...
ادامه مطلب
توسط:
محمد مقیمی
چرا «زنان علیه زنان» نشان از بدفهمی فمینیسم است؟/رضوانه محمدی
طی سالهای اخیر در شبکههای اجتماعی برای توصیف برخی از رویدادهای مردسالارانه و یا ضد زن از عبارت «زنان علیه زنان» استفاده میشود. مفهومی که برای توصیف ستم «زنان بر زنان» کاربرد دارد. به نظر میرسد، در ادبیات این افراد تبعیض علیه یک گروه زمانی شرمآورتر است که فاعل آن نیز فردی از همان گروه […]...
ادامه مطلب
توسط:
رضوانه محمدی
سانسورچی و تخت خواب دونفره/پانیذ قهرمانی
شما هم ماجرای «تخت خواب دونفره» را در صدا و سیما شنیدهاید؟ چه شد؟ نکند شما هم مثل دوستان اصولگرای ما با شنیدن اسم تخت خواب دو نفره بند تنبانتان باز شده و فنر پاره کردهاید و با کله خوردهاید به سقف؟ صبر کنید. لازم نیست بروید پیگیر ماجرا شوید. من خودم همین جا برایتان […]...
ادامه مطلب
توسط:
مدیر
شعر: ترین سیاه/ارسلان چلبی
چرا اینگونه به خشم من را در اطاقی سرشار از لحظه های ملال آور به دار آویخته اند؟ اما دیوارها به امید پرنده ای سینه های خود را دریده اند که شاید پرواز را وحشتی چنانش نبود، همه ما می دانستیم پشت همه دیوارها انسان موجود است و قطعاتی از اندوه اندوه آنهایی که آواره […]...
ادامه مطلب
توسط:
ارسلان چلبی