آزادی بیان

سریالهای نمایش خانگی، راهی برای فراموشی/ علی حسینی
یک. در فیلم روزی روزگاری امریکا، دیوید آرونسون (رابرت دنیرو) بعد از سالها برگشت به محلهی قدیمی در مقابل این پرسش که «این همه سال چه میکردی؟» جواب کوتاه و تاملبرانگیزی میدهد: «شبها زود میخوابیدم!» خواب شبانه راهکاری است برای فراموشی. اما راهکاری فقط در آزادی. در چهاردیواری زندان، زیر سایهی سنگین بیداری، علاج فراموشی، […]...
ادامه مطلب
توسط:
علی حسینی
نظارت صداوسیما بر شبکهی نمایش خانگی: تقابل نهادهای امنیتی با سلبریتیها؟/ مهدی شیرزاد
سیاستمدارهای ایرانی تصور میکنند آنها که به کسب و کار هنر مشغولند، خیلی روی نظر مردم موثرند و همواره دنبال جذب آنها بودند. در هر دورهی انتخاباتی، ستادهای انتخاباتی برای آوردن سلبریتیها در قاب عکسهایشان مسابقه دارند. این را احتمالاً از آمار آرائ کاندیدای پیروز هر انتخابات استنباط کردهاند که هر که سلبریتیها پشتش ایستاد، […]...
ادامه مطلب
توسط:
مهدی شیرزاد
حمایت از شبکهی نمایش خانگی: نیاز مردم و زمان؛ دو بال یک پرواز/ سعید مالکی
آلوین تافلر نظریهپرداز «موج سوم» معتقد است انسان پس از دو انقلاب کشاورزی و صنعتی امروز وارد انقلاب سوم شده است؛ انقلاب الکترونیک. او میگوید ظهور پدیدهها سبب بینظمی شده و تنها راه خروج از آن را انتخاب استراتژی دانایی در برابر این پدیدهها میداند. بر همین اساس بسیاری از صاحبنظران رسانه، اینترنت، ماهوارهها و […]...
ادامه مطلب
توسط:
سعید مالکی
نقدی بر «سازمان هنری رسانهای اوج»/ علی کلائی
از همان اولین ماههای پس از رهبری سیدعلی خامنهای، او تلاش کرد تا مفهومی را به نام تهاجم فرهنگی در ذهنها جا بیاندازد. مفهومی که از مدل فکری او و نحوهی برخوردش با سبک زندگی انسان مدرن خبر میداد. آذر ۱۳۶۸، او در یک سخنانی گفت که «الان در مدرسهها و داخل خیابانها و جبههها […]...
ادامه مطلب
توسط:
علی کلائی
نگاهى به از بين رفتن استقلال شبكهی نمايش خانگى/ آرش چاکری
اگر بخواهیم تاریخ تلوزیون ایران را بعد از سال ١٣٥٧ در یک جمله خلاصه کنیم، میتوان نوشت: شکاف عظیم فرهنگى-هنرى میان واقعیت جامعه و برنامههاى ساخته شده. شکافى که بیشتر خود را بین سالهاى ٦٨ تا ٧٨ نشان داد. جو جامعهى انقلابى و پس از آن جنگ هشت ساله، باعث شده بود این شکاف تا […]...
ادامه مطلب
توسط:
آرش چاکری
سایهی سنگین ایدئولوژی بر سرنوشت سلبریتیها/ کیومرث امیری
«سلبریتی» عنوانی است که امروزه برای بسیاری از هنرمندان و به طور کلی افراد شاخص و سرشناس به کار برده میشود. افرادی که بعضاً به خاطر نبوغ و هنرشان در جامعه مطرح و شناختهشده هستند و به دلیل فعالیتهای هنری و ادبی و با حضور در فضای حقیقی و مجازی هواداران قابلتوجهی دارند و توجه […]...
ادامه مطلب
توسط:
کیومرث امیری
شبکهی نمایش خانگی قربانی تازهی سرکوب/ مرضیه محبی
در ایران هنگامی که تلویزیون انحصاری حاکمیت، همهی دریچههای دگراندیشی را بست و همهی راههای نفوذ افکار و اعتقادات و گفتمانهای موجود را با وسواسی وصفناپذیر مسدود کرد و به عنوان بازوی دستگاههای امنیتی بخشی از رسالت سرکوب حاکمیت را هم به گردن گرفت و برخی گویندگان و خبرنگاران خود را به بازجویی و شرکت […]...
ادامه مطلب
توسط:
مرضیه محبی
کامبیز نوروزی: این طرح از نظر حقوقی مغشوش است/ علی کلائی
بررسی طرح تدوینی ۱۰ تا ۱۵ سال زندان برای «اظهارنظر انتقادی» از سوی مجلس در گفتگو با کامبیز نوروزی، نایب رئیس پیشین انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران به گفتهی کامبیز نوروزی، نمایندگان یک چیز را درست متوجه شدهاند: اینکه فضای مجازی و شبکههای اجتماعی، موقعیتی را برای گردش اطلاعات فراهم میکنند که این موقعیت، قابل […]...
ادامه مطلب
توسط:
علی کلائی
محمدحسین آقاسی: همه باید یک دهنبند روی صورت خودشان بزنند؟/ مرتضی هامونیان
گفتگو با محمدحسین آقاسی، حقوقدان پیرامون طرح تدوینی ۱۰ تا ۱۵ سال زندان برای «اظهارنظر انتقادی» از سوی مجلس «اگر قرار باشد که افرادِ شاخص و متخصص از اظهارنظر خودداری کنند، طبیعتاً همه باید یک دهن بند روی صورت خودشان بزنند و سکوت کنند تا اول راجع به موضوعی که مطرح شده مقامات رسمی کشور […]...
ادامه مطلب
توسط:
تدوینگران طرح ۱۰ تا ۱۵ سال زندان برای «اظهارنظر انتقادی» چه کسانی هستند؟/ جلال جلالیزاده
وقتی که سیر تاریخی رسیدن ملتها به آزادی مورد بررسی قرار میگیرد و زحمات فلاسفه و اندیشمندان اروپایی در تبیین روشها و نهادهای دمکراتیک برای احقاق حقوق شهروندی در آثار و کتب مطالعه میشود، در مییابیم که بشریت برای رسیدن به آزادی و حقوق شهروندیِ خودش چه هزینههای سنگینی را که متحمل نشده. آزادی چنان […]...
ادامه مطلب
توسط:
جلال جلالیزاده
یک بحث فلسفی در باب محدودههای آزادی بیان/ امین قضایی
آزادی بیان، به معنای به رسمیت شناختن حق افراد برای ابراز نظر، باور، تبلیغ و انتشار آنها با زبان و یا هر نوع نشانهای (مانند یک علامت و نماد) است. حکومتهایی مانند جمهوری اسلامی در ایران که کوچکترین سخن مخالف و عقیدهای خلاف مذهب رسمی را برنمیتابند، تفاوت مشهودی با جوامع دمکراتیک دارند. ما به […]...
ادامه مطلب
توسط:
امین قضایی
طرح تازهی مجلس برای الغای حقوق اساسی مردم چه میگوید؟/ مرضیه محبی
«آنجا که هیچ قاعدهای بر آشوب اعمالپذیر نیست، پس آشوب، نخست باید از طریق ایجاد یک منطقهی عدم تمایز میان درون و بیرون، میان آشوب و وضعیت عادی -یعنی از طریق وضعیت استثنایی- در نظام حقوقی ادغام شود. یک رابطه برای آنکه به چیزی رجوع کند، باید آنچه را بیرون رابطه است، پیش فرض بگیرد […]...
ادامه مطلب
توسط:
مرضیه محبی