نگاهی گذرا به قتل‌های ناموسی: قانونی که مجوز قتل صادر می‌کند/ ابوالفضل علیزاده

«قتل‌های ناموسی»؛ این سال‌های اخیر این عبارت را بارها و بارها شنیده‌ایم و هربار روحمان و وجودمان به درد آمده است و هربار هم هرچه در توان داشتیم، نوشتیم، ولی دریغ از یک ارزن توجه و اقدام موثر و قابل‌توجه. این سال‌ها بارها شنیده‌ایم که دختران ایران توسط والدین جمودالفکرشان حیات خودشان را از دست […]...

ادامه مطلب

حق بهره‌مندی از وکیل در قوانین بین‌المللی در مقایسه با قوانین در ایران/ احسان حقی

یکی از بنیادی‌ترین حقوقی که در قواعد و موازین حقوق بشری مورد تاکید قرار گرفته است، حق دسترسی به دادرسی عادلانه است و یکی از اساسی‌ترین شاخصه‌هایی که لازمه‌ی دستیابی به دادرسی عادلانه دانسته شده، حق دسترسی به وکیل در فرآیند دادرسی است. به بیان دیگر دسترسی به وکیل یکی از ارکان تحقق دادرسی عادلانه […]...

ادامه مطلب

تجسم اعتراض و انقلاب/ بهزاد کامبوزیا

نگاهی اجمالی به آثار تجسمیِ برآمده از جنبش «زن، زندگی، آزادی» در هفته‌های اخیر فشردگی و شدت رویدادها و تحولات مهم آن‌چنان زیاد بوده و است که احتمالاً برای بسیاری از ما معنای گذر زمان را دگرگون کرده؛ به طوری که تصور وضعیت ایران در روزهای پیش از قتل مهسا (ژینا) امینی مانند به‌خاطرآوردن یک […]...

ادامه مطلب

از جنبش روشنگری تا زن، زندگی، آزادی/ رضا نجفی

ملاحظاتی چند درباره‌ی ادبیات اعتراضی در ایران هنگامی که از «ادبیات اعتراضی» سخن گفته می‌شود، شاید گروهی بپندارند که فهم ما از آن مفهوم، معنایی مترادف و یا نزدیک به «تعهد در ادبیات» و یا به خوانشی دیگر «ادبیات متعهد» است؛ فهمی که خود نگفته پیدا است رنگ و بویی «چپ» دارد. هر چند «ادبیات […]...

ادامه مطلب

داستان شهادت می‌دهد/ علیرضا اسماعیل‌زاده

ادبیات داستانی از نخستین اعدام تا آخرین کشتار را ثبت کرده است لابد زیاد شنیده‌اید این جمله را؛ این‌که «دیگر کارشان تمام است»؛ از زبان یک راننده‌ی ‌تاکسی، زنی کارمند، کارگری روزمزد یا نوجوانی محصل که با اطمینان وقت تعیین کرده‌اند؛ «آخر ۱۴۰۱ را نمی‌بینند»، «آبان سال بعد»، «به زودی» یا این‌که خود گفته‌اید؛ بی‌اختیار […]...

ادامه مطلب

یادداشتی درباره‌ی هنر معترض این روزها/ بهزاد اسدی

اگر ما هنر و هنرمندان را بخشی از جامعه بدانیم (و نه انسان‌هایی که در خلائ زیست می‌کنند)، پس می‌توان گفت اعتراض به تمامی اقسام و اشکال، از جمله هنر با تمام وسعت آن از نظریه‌ی کارل مارکس شروع می‌شود؛ در برابر «هنر برای هنر» دوره‌ی بورژوازی که هنر را بدون معنا و پیام می‌خواستند، […]...

ادامه مطلب

موسیقی برای انقلاب/ صفا پوینده

جستاری درباره‌ی ترانه‌های انقلابی ایران؛ از خون جوانان وطن تا سرود زن «یک اعلامیه، هر قدر هم خوب باشد، هرگز بیش از یک بار خوانده نمی‌شود؛ اما یک ترانه، با قلب آموخته شده و بارها و بارها تکرار می‌شود.» این‌ها بخشی از سخنان جو هیل است؛ فعال کارگری و سوسیالیست سوئدی که سال ۱۹۱۵ جوخه‌ی […]...

ادامه مطلب

«زن، زندگی، آزادی» و همراهی هنرمندان آزاد در ایران و جهان/ مرتضی هامونیان

فصل‌های اعتراض و حرکت در میان مردمان همیشه با همراهی هنرمندان و صاحبان ذوق و قریحه روبه‌رو بوده ‌است؛ آنانی که با ابزار هنر، از هرگونه، تلاش کرده‌اند تا حرف مردم را بزنند و ذره‌بین بر مشکلات بگذارند و صدای مردمان باشند. این فصل بار دیگر در ایران فرار رسیده. دو ماه و اندی است […]...

ادامه مطلب

برای آزادی دهه‌ی نودی‌ها/ هدیه کیمیایی

تقابل «سلام فرمانده» و «برای…» شروین حاجی‌پور بیش از چهل سال است که مدارس در ایران تبدیل به زندان شده‌اند و دانش‌آموزان برای آزادی‌هایی که حق مسلشان است، توبیخ می‌شوند. این روزها تصاویر بسیاری از مدارس کشور می‌بینیم که در آن دانش‌آموزان ترانه‌ی «برای…» شروین حاجی‌پور را در مدرسه یا در خیابان‌ها پخش می‌کنند و […]...

ادامه مطلب

هنر فریاد اعتراض ماست/ مینا جوانی

اعتراض کلام آخر است که وقتی شکل می بندد، در همه‌ی ارکان زندگی جاری می‌شود. در صدای خیابان، چهره‌ی عابران، تصویرهای تلوزیونی، فیلم‌های شبانه، فهرست کتاب‌های پرفروش، رستوران‌های خلوت، شعارهای از پشت پنجره و البته در هنر. اگر بخواهیم به نقطه‌ی شروع اعتراض و نمود آن در هنر بپردازیم، شاید باید آن‌قدر به عقب برگردیم […]...

ادامه مطلب