تبعیض جنسیتی

کمپین یک میلیون امضا از دریچهی دوربین رها عسکریزاده
پیوستن به کمپین از نقاط عطف زندگی من بود. از پشت درهای موسسهی رعد تا آوردن برگهی امضا از زندان اوین به بیرون، تمام روزها برایم تصویر و خاطره است. مجموعهی عکس پیش رو بخشی از تاریخ آن روزهاست....
ادامه مطلب
توسط:
مدیر
پروین اردلان: سرعت کار و حرکت کمپین بسیار بیش از تصورمان بود/ علی کلائی
شهریور امسال، بیست سال از آغاز به کار «کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیضآمیز» گذشت؛ تجربهای کمسابقه در جنبش زنان ایران که در سال ۱۳۸۵ و در ادامهی سالها هماندیشی و فعالیت مشترک گروههای مختلف زنان شکل گرفت. کمپین میخواست مطالبهی تغییر قوانین نابرابر را از جمعهای محدود فعالان بیرون ببرد و با […]...
ادامه مطلب
توسط:
علی کلائی
نسرین ستوده: اگر دوباره کمپین راه بیندازیم، پوشش اختیاری را در صدر قرار میدهم/ پدرام تحسینی
کمپین یک میلیون امضا را میتوان یکی از مهمترین و اثرگذارترین تجربههای مدنی زنان در ایران معاصر دانست؛ تجربهای که از دل مطالبات حقوقی برخاست، به صحنهی عمومی آمد، با سرکوب روبهرو شد و با وجود توقف فعالیتهایش، در تغییر نگاهها و گسترش مطالبات زنان نقش بهسزایی داشت. آنچه در ادامه میخوانید، گفتگوی خط صلح […]...
ادامه مطلب
توسط:
پدرام تحسینی
منصوره شجاعی: در کمپین یک میلیون امضا با یک میلیون نفر حرف زدیم/ مرتضی هامونیان
کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیضآمیز یکی از تجربههای مهم و اثرگذار جنبش زنان ایران در دههی هشتاد خورشیدی بود؛ کارزاری که در شهریور ۱۳۸۵ با هدف تغییر قوانین نابرابر علیه زنان آغاز شد و فعالیت آن بر گفتگوی مستقیم با مردم، آموزش حقوقی و حضور در شهرها و مناطق مختلف کشور استوار […]...
ادامه مطلب
توسط:
مرتضی هامونیان
سارا لقمانی: گفتگو با مردم، تجربهی ناب کمپین یک میلیون امضا بود/ مهتاب علینژاد
در بیستمین سال شکلگیری «کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیضآمیز»، بازخوانی این تجربه بار دیگر اهمیت یافته است. کمپینی که در شهریور ۱۳۸۵ با هدف اصلاح قوانین نابرابر علیه زنان آغاز شد، فعالیت خود را به جمعآوری امضا محدود نکرد و با گفتگوی مستقیم با مردم، آموزش در حوزههای مختلف مرتبط با مسائل […]...
ادامه مطلب
توسط:
مهتاب علینژاد
کمپین یک میلیون امضا؛ استراتژیها، دستاوردها و میراث ماندگار در جنبش مدنی زنان ایران/ آزاده دواچی
«کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیضآمیز» (تغییر برای برابری) که در مرداد ۱۳۸۵ (۲۰۰۶ میلادی) به همت جمعی از فعالان حقوق زنان آغاز شد، یکی از برجستهترین، منسجمترین و اثرگذارترین کنشهای جمعی در تاریخ معاصر ایران بهشمار میرود. این جنبش مدنی با اتخاذ رویکردی مسئلهمحور و بهرهگیری از ابزارهای اجتماعی و حقوقی، توانست […]...
ادامه مطلب
توسط:
آزاده دواچی
«یک میلیون امضا» و مسئلهی زنانی که از روایت کمپین جا ماندند/ سمیره حنائی
یک جنبش که مدعی نمایندگی «همهی زنان» است، چه زمانی تجربهی یک بخش خاص از زنان را به تجربهی عمومی زنان تبدیل میکند؟ وقتی از «جنبش زنان ایران» حرف میزنیم، دقیقاً از چه زنانی حرف میزنیم؟ چه کسی این زنان را تعریف میکند؟ چه کسی تعیین میکند مسئلهی زنان چیست؟ آیا مسئلهای که برای یک […]...
ادامه مطلب
توسط:
سمیره حنائی
بیست سالگی کمپین یک میلیون امضا: دستاوردها، چالشها و عبور از گفتمان اصلاحات/ الهه امانی
کمپین یک میلیون امضا در ایران را نمیتوان بدون توجه به تجربهی جنبش زنان در مراکش در اوایل دههی ۱۹۹۰ درک کرد. فعالان زن ایرانی از تجربهی مراکش، بهویژه استفاده از جمعآوری گستردهی امضا بهعنوان ابزاری برای بسیج اجتماعی، افزایش آگاهی عمومی و ایجاد فشار برای اصلاح قوانین تبعیضآمیز، الهام گرفتند. با این حال، کمپین […]...
ادامه مطلب
توسط:
الهه امانی
مردان در کمپین یک میلیون امضا و آزمون برابریخواهی/ کاوه کرمانشاهی
بیست سال از آغاز کمپین «یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیضآمیز» میگذرد. حرکتی که به ابتکار فعالان جنبش زنان شکل گرفت و برای بسیاری از جوانان، نخستین تجربهی فعالیت اجتماعی و آشنایی نزدیک با مبارزه برای برابری جنسیتی بود. در میان این جوانان، مردانی هم بودند. برخی از قبل سابقهی فعالیتهای سیاسی و اجتماعی […]...
ادامه مطلب
توسط:
کاوه کرمانشاهی
گامهای کوچک را ببوسیم/ رها آزادی
کسانی که همسنوسال من باشند، کمپین یک میلیون امضا را به خاطر دارند. درست زمانی که جامعهی مدنی احساس میکرد با ریاستجمهوری محمود احمدینژاد چند گام به عقب رانده شده، تلاشهایی، شاید تکاپوهایی برای برداشتن گامهایی هرچند کوچک اتفاق افتاد. این هم یکی از آنها بود که دیگر خاطرات آن هم به بیست سال پیش […]...
ادامه مطلب
توسط:
رها آزادی
حلقهای عمومی پیرامون رنجی خصوصی/ نسیم خسروی
ظهر گرم خردادماه ۱۳۸۷ است؛ ورودی بیمارستانی در مرکزشهر تهران. زنی پریشانحال از رهگذران برای تماس با عموی فرزندش کمک میخواهد. فرزند باید هرچه زودتر جراحی شود و امضای او پای فرم رضایتنامه قابل پذیرش نیست. پدری که سالها پیش از زن جدا شده، در شهر دیگریست و به زن گفتهاند حالا که پدر و […]...
ادامه مطلب
توسط:
نسیم خسروی
از یک میلیون امضا تا زن، زندگی، آزادی؛ پیوست یا گسست؟/ هرمینه هورداد
وقتی امروز از جنبش «زن، زندگی، آزادی» سخن میگوییم، وسوسهای جدی وجود دارد که همهچیز را از شهریور ۱۴۰۱ آغاز کنیم؛ گویی با مرگ مهسا (ژینا) امینی ناگهان مسئلهی زن، آزادی و بدن در جامعهی ایران متولد شد. اما حافظهی جنبش زنان چیز دیگری میگوید. پشت آن شعار، پشت آن خیابان و پشت آن زنانی […]...
ادامه مطلب
توسط:
هرمینه هورداد