چرا هیچ دادگاهی نباید به اعتراف اجباری استناد کند/ هرمینه هورداد

اعتراف اجباری یکی از شناخته‌شده‌ترین ابزارهای نقض حقوق بشر در نظام‌های اقتدارگرا و تمامیت‌خواه است. در چنین نظام‌هایی، اعتراف نه صرفاً به‌عنوان دلیلی برای اثبات جرم، بلکه به‌عنوان ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به اقدامات حکومت، ایجاد هراس عمومی، تخریب اعتبار مخالفان و شکل‌دهی به روایت رسمی از رویدادها به‌کار گرفته می‌شود. تجربه‌ی تاریخی نشان می‌دهد که […]...

ادامه مطلب

شهر در میدان جنگ؛ سپر انسانی یا واقعیت جوامع مدرن؟/ هرمینه هورداد

در سال‌های اخیر، هم‌زمان با گسترش درگیری‌های نظامی در خاورمیانه، این پرسش بارها مطرح شده است که آیا جمهوری اسلامی ایران عمداً از مردم به‌عنوان «سپر انسانی» استفاده می‌کند یا آن‌چه مشاهده می‌شود محصول ساختار پیچیده‌ی جوامع مدرن و تمرکز زیرساخت‌ها در شهرهاست. این پرسش ما را به مسئله‌ای گسترده‌تر رهنمون می‌کند: چرا جنگ‌های معاصر […]...

ادامه مطلب

امنیتی‌سازی جامعه با اتهام جاسوسی/ هرمینه هورداد

جمهوری اسلامی، به‌عنوان پدیده‌ای در قالب و جلوه‌ی حکومت مستقر در ایران، از ابتدای استقرارش تاکنون، یکی از اصلی‌ترین اقداماتش این بوده است که هر چیزی را از مفهوم اصلی خودش تهی کند و مفهوم مورد نظر خودش را در آن قالب کرده و به جامعه تحمیل نماید. اتهام جاسوسی نیز از این اصل مبرا […]...

ادامه مطلب

مجازات‌های سریع و اعدام‌ها در فضای جنگی/ هرمینه هورداد

برای فهم سازوکار قدرت در جمهوری اسلامی، هیچ نقطه‌ای به اندازه‌ی اعدام اهمیت ندارد، زیرا اعدام در این نظام فقط یک مجازات قضایی نیست، بلکه ابزاری سیاسی برای ساختن ترس، خاموش‌کردن مخالفت و راندن جامعه به سکوت و حاشیه‌نشینی است. هر بار که جمهوری اسلامی در موقعیت بحران، جنگ یا بی‌ثباتی قرار گرفته است، این […]...

ادامه مطلب

فرمان‌برداری خشونت‌بار؛ چرا نیروهای سرکوب شلیک می‌کنند؟/ هرمینه هورداد

جوانی سر در گریبان برده در بی‌دفاع‌ترین وضعیت انسانی، چهارزانو روی آسفالت نشسته؛ روبه‌‌رویش ماشین سرکوب جمهوری اسلامی ایستاده است. چند متر آن‌سوتر، دختر و پسری مقابل نیروهایی که اسلحه در دست دارند، سینه سپر کرده‌اند. آمارها هولناک‌اند. خواندن خبرها دشوار است و باور واقعیت‌ها از کشتار و خشونت‌ورزی  برای بسیاری از غیرایرانی‌ها سنگین و […]...

ادامه مطلب