ماهنامه خط صلح

گامهای کوچک را ببوسیم/ رها آزادی
کسانی که همسنوسال من باشند، کمپین یک میلیون امضا را به خاطر دارند. درست زمانی که جامعهی مدنی احساس میکرد با ریاستجمهوری محمود احمدینژاد چند گام به عقب رانده شده، تلاشهایی، شاید تکاپوهایی برای برداشتن گامهایی هرچند کوچک اتفاق افتاد. این هم یکی از آنها بود که دیگر خاطرات آن هم به بیست سال پیش […]...
ادامه مطلب
توسط:
رها آزادی
حلقهای عمومی پیرامون رنجی خصوصی/ نسیم خسروی
ظهر گرم خردادماه ۱۳۸۷ است؛ ورودی بیمارستانی در مرکزشهر تهران. زنی پریشانحال از رهگذران برای تماس با عموی فرزندش کمک میخواهد. فرزند باید هرچه زودتر جراحی شود و امضای او پای فرم رضایتنامه قابل پذیرش نیست. پدری که سالها پیش از زن جدا شده، در شهر دیگریست و به زن گفتهاند حالا که پدر و […]...
ادامه مطلب
توسط:
نسیم خسروی
از یک میلیون امضا تا زن، زندگی، آزادی؛ پیوست یا گسست؟/ هرمینه هورداد
وقتی امروز از جنبش «زن، زندگی، آزادی» سخن میگوییم، وسوسهای جدی وجود دارد که همهچیز را از شهریور ۱۴۰۱ آغاز کنیم؛ گویی با مرگ مهسا (ژینا) امینی ناگهان مسئلهی زن، آزادی و بدن در جامعهی ایران متولد شد. اما حافظهی جنبش زنان چیز دیگری میگوید. پشت آن شعار، پشت آن خیابان و پشت آن زنانی […]...
ادامه مطلب
توسط:
هرمینه هورداد
بیست سال دگرگونی در کنشگری زنان ایران/ دیاکو مرادی
بیست سال پس از آغاز «کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیضآمیز»، بازگشت به این تجربه زمانی معنا پیدا میکند که آن را نه فقط با شمار امضاهایی که قرار بود جمع شود یا قوانینی که قرار بود تغییر کنند، بلکه با تاثیری بسنجیم که بر شیوهی کنشگری، شبکهسازی و ساختهشدن جامعهی مدنی در […]...
ادامه مطلب
توسط:
دیاکو مرادی
سرکوب چگونه مسیر کمپین یک میلیون امضا را تغییر داد؟/ سینا یوسفی
بیست سالگی کمپین یک میلیون امضا فرصتی برای بازخوانی یکی از مهمترین تجربههای جنبش زنان ایران است. تجربهای که در میانهی دههی ۱۳۸۰ کوشید مطالبهی برابری حقوقی را از سطح بحثهای تخصصی و محافل محدود فعالان، به عرصهی زندگی روزمره و مشارکت مستقیم شهروندان منتقل کند. کمپین با تکیه بر گفتگو، آموزش حقوقی، ارتباط چهرهبهچهره […]...
ادامه مطلب
توسط:
سینا یوسفی
ساختار حقوقی تبعیضآمیز علیه زنان در ایران و منطق استراتژیک کمپین یک میلیون امضا/ پروانه احمدی
وضعیت حقوقی، اجتماعی و سیاسی زنان در تاریخ معاصر ایران، بهویژه در دهههای پس از استقرار نظام جمهوری اسلامی در سال ۱۳۵۷، همواره با تناقضات و پیچیدگیهای عمیقی روبهرو بوده است. از یک سو، جامعهی ایران به اقتضای گذر زمان، شاهد پویایی و حضور گستردهی زنان در عرصههای عمومی، آموزش عالی و فعالیتهای مدنی بوده […]...
ادامه مطلب
توسط:
پروانه احمدی
فرمان در دست زنان، ترمز در دست حکومت/ پردیس پارسا
امروزه در ایران، موتورسیکلت و اسکوترهای برقی از یک وسیلهی نقلیهی تفریحی یا مختص طبقات خاص، به یک ابزار ضروری برای امرار معاش و جابهجایی سریع و ارزان تبدیل شدهاند. با این حال، فقدان یک رویهی واحد و شفاف در صدور گواهینامه برای نیمی از جمعیت کشور، زنان موتورسوار را به فضاهای غیررسمی سوق داده […]...
ادامه مطلب
توسط:
پردیس پارسا
دریدا و مسئلهی مجازات اعدام؛ حاکمیت، استثناء، خشونت و مرگ سیاسی/ مصطفی احمدیان
مقدمه؛ هنگامی که قانون به مرگ میرسد بحث دربارهی مجازات اعدام معمولاً از نقطهای آغاز میشود که قانون پیشاپیش آن را تعیین کرده است: جرم چیست، مجازات چیست و در چه مواردی شدیدترین مجازات، یعنی سلب حیات، قابل اعمال است. از همین رو بخش بزرگی از ادبیات حقوقی دربارهی اعدام، خواه در مقام دفاع و […]...
ادامه مطلب
توسط:
مصطفی احمدیان
فرسایش طبقهی متوسط؛ آزمونی برای جامعهی مدنی/ مینا جوانی
طبقهی متوسط را معمولاً بر حسب سطح درآمد، الگوی مصرف یا میزان تحصیلات تعریف میکنند، گویی مسئله تنها تعیین مرزی اقتصادی است که گروهی از جامعه را از طبقات فرودست و فرادست جدا میکند. اما اهمیت تاریخی و سیاسی این طبقه را نمیتوان به جایگاه اقتصادیاش فروکاست. آنچه طبقهی متوسط را برای جامعهی مدرن اهمیت […]...
ادامه مطلب
توسط:
مینا جوانی
توسط:
مدیر
صالح نیکبخت: در قانون مجازات اسلامی، عنوان مجرمانهای به نام هنجارشکنی وجود ندارد/ علی کلائی
پس از فروکشکردن درگیریهای مستقیم بین ایران و آمریکا و اسرائیل و در شرایطی که ایران همچنان در وضعیت «نه جنگ، نه صلح» به سر میبرد، تشدید پلمب کسبوکارها، فشار بر کافهها و فضاهای اجتماعی و برخورد با فعالان و صفحات فضای مجازی، پرسشهایی جدی دربارهی نسبت شرایط امنیتی با گسترش کنترل اجتماعی ایجاد کرده […]...
ادامه مطلب
توسط:
علی کلائی
کافهها و کنترل اجتماعی؛ واکاوی یک فضای بینابینی در جامعهی ایران؛ گفتگو با نیره توکلی/ پدرام تحسینی
در جامعهی امروز ایران، فضاهای شهری نهتنها بستر زندگی روزمره، بلکه عرصهای برای بازتعریف هویتها، ارزشها و مناسبات اجتماعی شدهاند. در این میان، کافهها بهعنوان یکی از مهمترین فضاهای بینابینی عمومی-خصوصی، نقشی دوگانه ایفا میکنند؛ از یک سو محل تجمع، گفتگو و فراغت جواناناند و از سوی دیگر، کانونی برای برخورد هنجارها، سیاستهای حاکمیتی و […]...
ادامه مطلب
توسط:
پدرام تحسینی
