عدالت

ایستهای بازرسی؛ از دههی شصت تا امروز/ محمدجواد طواف
یکی از فعالان رسانهای، در شبکههای اجتماعی خاطرهای را از سالهای دههی شصت روایت کرده است: «شب بود میخواستیم با پسرعمویم از خانیآباد برویم یوسفآباد، خانهی عمه. گفتم: هوشنگ، اونجا کویره، یه ذره از این عرق هم ببریم. کیسه فریزر را دولایه کرد، عرق را ریخت تویش و سرش را گره زد. سوار ماشین شدیم. […]...
ادامه مطلب
توسط:
محمدجواد طواف
زندانیان در سایهی جنگ: مسئولیتی که از دوش حاکمیت برداشته نمیشود/ سارا قریشی
با افزایش تنشهای نظامی و احتمال گسترش درگیریها، نگرانیها دربارهی امنیت زندانها و جان زندانیان نیز بهطور جدی افزایش یافته است. زندانیان از آسیبپذیرترین گروهها در هر وضعیت بحرانی هستند، زیرا امکان تصمیمگیری مستقل دربارهی محل زندگی، دسترسی به درمان یا حتی تامین نیازهای اولیهی خود را ندارند و بهطور کامل به ساختارهای اداری زندان […]...
ادامه مطلب
توسط:
سارا قریشی
زندانیان در وضعیت استثنایی/ مرتضی هامونیان
در بیرون غوغایی است. صداها میپیچد و غریو فریادها شنیده میشود. در میان نگهبانان و در راهروها هم پچپچهها بسیار است. اما کسی به زندانی چیزی نمیگوید. زندانی نامحرم است. هرازگاهی از دور و نزدیک، صدای انفجاری به گوش میرسد. همه چیز درهم و برهم شده. انگار در بیرون از چهاردیواری سرد و سخت که […]...
ادامه مطلب
توسط:
مرتضی هامونیان
زندان؛ نقطهی کور عدالت در جنگ/ اسماعیل عبدی
بر اساس نزدیک به نُه سال تجربهی زیستهی خود در چهار زندان اوین، رجایی شهر، ندامتگاه و کچویی کرج به جرات میگویم که نظام جمهوری اسلامی ایران، به رغم وجود قوانین داخلی و ادعاهای حقوق بشری، همواره نشان داده که برایش حفظ کرامت انسانی زندانیان و احترام به حقوق بنیادین آنان در اولویت نبوده است. […]...
ادامه مطلب
توسط:
اسماعیل عبدی
آی آدمها که بر ساحل نشسته… این تماس از زندان تهران بزرگ است/ نفیسه لاله
ایرانِ جوانِ دیروز، امروز سالخوردهست و راه گمکرده. ایرانی که در آن مفهوم زندگی به «حیات برهنه» تقلیل یافته و «وضعیت استثنائی» نه مختص دیروز و امروز، بلکه محصول سالیانِ طولانی مرزنابندی بین مفهوم زندگی و مردهگیست. بیمرزی ملموس بین قانون و بیقانونی. قانون؟ برزخِ ناکجاآباد. و حالا سخن از وضعیت زندگی آدمیانیست در این […]...
ادامه مطلب
توسط:
نفیسه لاله
سلول به سلول بیعدالتی؛ جنگ و فروپاشی حقوق زندانیان/ بهزاد احمدینیا
زندان و زندانی در ایران شاید هرگز قانون و حقوقی نداشته است؛ سالهایی بودهاند که وضع نسبتاً بهتر بوده و اولیهترین قواعد رعایت شده و سالهای سیاهی بوده که لاجوردی و دکتر احمدی بر حیات و مرگ زندانیان و حقوق نخستینشان حاکم شدهاند. حملهی آمریکا و اسرائیل به ایران، روزگار تاریک زندانهای جمهوری اسلامی را […]...
ادامه مطلب
توسط:
بهزاد احمدی نیا
قتل پزشک یاسوجی در آینهی ارزشهای محلی و قانون مدرن؛ در گفتگو با حسین ایمانی جاجرمی/ علی کلائی
پروندهی قتل یک پزشک در یاسوج، تشییع باشکوه متهم به قتل پس از اعدام در ملاعام، حضور یک واعظ محلی در آیین تشییع و در نهایت حضور نمایندهی مجلس در منزل متهم برای عرض تسلیت، افکار عمومی و ناظران را با پرسشهایی جدی دربارهی نسبت میان «قانون»، «فرهنگ» و «عدالت» مواجه کرده است. اینکه چگونه […]...
ادامه مطلب
توسط:
علی کلائی
نگاهی به مرز میان مجازات قانونی و انتقام شخصی؛ در گفتگو با علی نجفی توانا/ پدرام تحسینی
علی نجفی توانا، زادهی سال ۱۳۳۲ در منطقهی الموت قزوین است. وی تحصیلات ابتدایی را در تنکابن سپری کرد و دورهی متوسطه را در دبیرستان حافظیهی همان شهر بهپایان رساند. در سال ۱۳۵۱ به دانشکدهی حقوق دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۴ موفق به اخذ مدرک لیسانس قضایی گردید. نجفی توانا در سال […]...
ادامه مطلب
توسط:
پدرام تحسینی
زنجیرهی بحران اعتماد در جامعهی ایران/ مجید شیعهعلی
قتل پزشک یاسوجی و حمایت گسترده از آن مسئلهای است که در میان بحرانها و حوادث مهم چند ماه اخیر مورد غفلت واقع شده است. هرچند نفس وقوع آن بسیار دردآور بود، اما حمایتهای گسترده از قاتل حتی توسط مقامات رسمی نشان داد که ما با یک بحران اساسی روبهرو هستیم. زمینههای وقوع این اتفاق […]...
ادامه مطلب
توسط:
مجید شیعهعلی
روانشناسی جمعی خشم/ مهدی عنبری
در هر دو روایت، لحظهای وجود دارد که زمان در آن میایستد، لحظهای که فرد یا خانواده درمییابد که دیگر نمیتواند منتظر بماند. در یکی، پزشکی در محل کار خود جان میبازد و در دیگری، کودکی که باید در امنترین دایرهی زندگی میبود، قربانی خشونتی عمیق و جبرانناپذیر میشود. آنچه این دو رخداد را بههم […]...
ادامه مطلب
توسط:
مهدی عنبری
وقتی انحصار مشروع خشونت فرو میریزد چه اتفاقی میافتد؟/ سینا یوسفی
اعتماد عمومی به دستگاه قضایی یکی از شاخصهای بنیادین تحقق عدالت است و فقدان آن بستر شکلگیری عدالتجویی شخصی را فراهم میآورد. عدالتجویی شخصی، رفتاری است که در آن افراد به جای مراجعه به مرجع قانونی، خود اقدام به تامین حق و مجازات ناقض حقوق میکنند. چنین رویکردی نه تنها با اصول حاکمیت قانون و […]...
ادامه مطلب
توسط:
سینا یوسفی
خودسری در عدالت: نقض حقوق بشر و مسئولیت دولتها/ ابوذر زمان
تحول در عدالت کیفری و گذر از انتقام شخصی و خودسری در عدالت به نظامهای حقوقی و کیفری مدرن، یکی از نشانههای متمدنشدن جوامع بشری است. امروزه توسل به خودسری در عدالت، در تناقض آشکار با حق دادرسی عادلانه و حقوق بشر و در تعارض با ارزشهای یک جامعهی مدرن است؛ امری که میتواند منجر […]...
ادامه مطلب
توسط:
ابوذر زمان