چرا هیچ دادگاهی نباید به اعتراف اجباری استناد کند/ هرمینه هورداد

اعتراف اجباری یکی از شناخته‌شده‌ترین ابزارهای نقض حقوق بشر در نظام‌های اقتدارگرا و تمامیت‌خواه است. در چنین نظام‌هایی، اعتراف نه صرفاً به‌عنوان دلیلی برای اثبات جرم، بلکه به‌عنوان ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به اقدامات حکومت، ایجاد هراس عمومی، تخریب اعتبار مخالفان و شکل‌دهی به روایت رسمی از رویدادها به‌کار گرفته می‌شود. تجربه‌ی تاریخی نشان می‌دهد که […]...

ادامه مطلب

پس از فروپاشی اعتماد نهادی/ کاظم علمداری

مقدمه: از بحران سیاسی به بحران هنجاری تحولات سیاسی سال‌های اخیر در ایران را نمی‌توان صرفاً در چارچوب چرخه‌ای تکرارشونده از «اعتراض-سرکوب» تحلیل کرد. آن‌چه در خیزش اخیر رخ داد—و به‌ویژه نحوه‌ی پاسخ حکومت به آن—نشان‌دهنده‌ی ورود نظم سیاسی جمهوری اسلامی به مرحله‌ای کیفی و متفاوت است. در این مرحله، بحران مشروعیت از سطح کارکردی […]...

ادامه مطلب

رابطه‌ی بیکاری پنهان و عدم مشروعیت نظام سیاسی/ اکبر زارعین‌ ریزی

درک نگاه علمی در مسائل جامعه‌شناسی برای عوام سخت است؛ زیرا متفکران علوم اجتماعی در تبیین‌ صحیح مسائل اجتماعی یک جامعه در عین ارتباط برقرارکردن با عوام عاجزند. یکی از مفاهیمی که تعریفش برای عوام در جامعه‌ی ایران بسیار سخت، تعریف بیکار است و این‌که کلاً بیکار در جوامع به چه کسانی گفته می‌شود. طبیعتاً […]...

ادامه مطلب