برای اسماعیل و نیشکرهای تلخ جنوب اسماعیل باتوم ها مسالمت آمیز نمی دانند وقتی که گوشت شکل خودش را جمع کند و هوا توی گوش های از خون رفته لانه کند جنون های ادواری با دست های مکرر در گرفتن در بریدن هوا را پس خواهند زد چنان وحشی چنان سنگین که حضور مشت صدباره […]...

یکی از دلایل این شعر چیزی است که در آن گوشه‌ی خیابان می‌بینم به من حق ندادند که اگر این آدم‌هایی که در این خیابان‌ها می‌آیند و می‌روند، تیغ نیستند پس من چرا تکه تکه به خانه بر می‌گردم؟ بخصوص این طبیب که هر چه نور می‌اندازد توی گلویم تیغ‌هایی را که خورده‌ام را نمی‌بیند […]...

از اولین جرقه‌های مشروطه که بعد شعله کشید٬ از صد و پنجاه سال پیش تاکنون که فکر آزادی به روح و جان ایرانیان افتاد٬ از آغاز یک قرن و نیم مقاومت آزادی‌خواهانه بخش‌هایی از ملت٬ همواره گروه گروه از مردمان ایرانی طعم تلخ تبعید را چشیده‌اند. ایرانیان که خود قربانی تنگناهای مهاجرت بودند کم‌تر به […]...