میشل فوکو

وقتی سیاست به مرگ تبدیل میشود/ دیاکو مرادی
پیشمقدمه: مسئلهی خشونت دولتی در عصر فروپاشی مشروعیت در سنت کلاسیک علوم سیاسی، خشونت دولتی غالباً بهعنوان ابزاری استثنایی برای مهار بحران و بازگرداندن نظم تحلیل میشد؛ امری که در چارچوب وبرینِ «انحصار مشروع خشونت» معنا مییافت. در این نگاه، مشروعیت نهفقط شرط امکان اعمال خشونت بود، بلکه افقی بود که در آن خشونت باید […]...
ادامه مطلب
توسط:
دیاکو مرادی
سند ملی سلامت زنان و حذف گفتمان خشونت/ پردیس پارسا
اخیراً «سند ملی سلامت زنان» توسط رئیس دولت جمهوری اسلامی و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی و با اهدافی چون ارتقای سلامت جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی زنان ابلاغ شده است. سندی که بیش از آنکه حاصل مواجهه با واقعیت زیستهی زنان باشد، نتیجهی یک صورتبندی گزینشی و ایدئولوژیک از مفهوم سلامت است و بدن […]...
ادامه مطلب
توسط:
پردیس پارسا
تماشاخانه و روح: نگاه بیپروای فوکو به تئاتر وحشت اعدام/ افشین داوودی
صحبت از اعدام در ملاعام، فراخوانی تصویری اولیه است: جمعیتی گردآمده در میدانی، سکویی غرق در نور خورشید یا سایه، و آن سیمای رعبانگیز محکوم. صحنهای که هم باستانی بهنظر میرسد و هم به شکلی ناراحتکننده. بیشتر مخالفتهای مدرن با این عمل، بر مبانی حقوق بشری، همدلی و آن انزجار عمیقی استوار هستند که از […]...
ادامه مطلب
توسط:
افشین داوودی
اعدام بهمثابه سیاست/ احمد علوی
بر پایهی گزارش اخیر سازمان عفو بینالملل (منتشر شده در ۱۹ فروردین ماه ۱۴۰۴) (۱) جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۴ با ثبت دستکم ۹۷۲ مورد اعدام، بیش از ۶۴ درصد از کل اعدامهای ثبتشده در جهان را بهخود اختصاص داده است. این رقم، رژیم حاکم بر ایران را در جایگاه نخست کشورهای اجرا کنندهی اعدام […]...
ادامه مطلب
توسط:
احمد علوی
دینداران و جامعه شناسی بدن؛ درنگی بر اعتراض به اپیلاسیون/ محمد محبی
محمد محبی جامعه شناسی بدن، شاخهای از جامعهشناسی است که به طور خاص به مفهوم بدنمندی corporéité به مثابه پدیدهای اجتماعی میپردازد. اهمیت این مطالعه از آنجایی حائز اهمیت است که به این نکته که در زمینهی اجتماعی و فرهنگی احاطهکنندهی کنشگر شکل میگیرد، عاملی است نشانهای که از خلال آن رابطهی انسان با جهان […]...
ادامه مطلب
توسط:
محمد محبی