صالح نیکبخت: در قانون مجازات اسلامی، عنوان مجرمانه‌ای به نام هنجارشکنی وجود ندارد/ علی کلائی

پس از فروکش‌کردن درگیری‌های مستقیم بین ایران و آمریکا و اسرائیل و در شرایطی که ایران هم‌چنان در وضعیت «نه جنگ، نه صلح» به سر می‌برد، تشدید پلمب کسب‌وکارها، فشار بر کافه‌ها و فضاهای اجتماعی و برخورد با فعالان و صفحات فضای مجازی، پرسش‌هایی جدی درباره‌ی نسبت شرایط امنیتی با گسترش کنترل اجتماعی ایجاد کرده […]...

ادامه مطلب

دولت از چه چیزی می‌ترسد؟؛ پلمب، به‌عنوان یک تکنیک‌ حکمرانی بر فضا/ مینا جوانی

قدرت سیاسی تنها در قوانین و نهادهای رسمی اعمال نمی‌شود؛ بلکه در شیوه‌ی سازمان‌دهی فضاها، تنظیم حرکت‌ها و تعیین حدود حضور اجتماعی نیز خود را نشان می‌دهد. یکی از راه‌هایی که می‌توان از خلال آن منطق عمل قدرت را مشاهده کرد، بررسی لحظاتی است که یک مکان، نه به‌عنوان یک ساختمان، بلکه به‌عنوان یک فضای […]...

ادامه مطلب

عبور از «سانسور محتوا» به «مهندسی رفتار»/ مصطفی داننده

مسئله فقط بستن یک صفحه‌ی اینستاگرام نیست. مسئله فقط پلمب یک کافه یا احضار یک بلاگر نیست. مسئله حتی فقط حجاب، موسیقی، تور گردشگری یا محتوای یک صفحه‌ی مجازی نیست. آن‌چه در هفته‌های اخیر در ایران دیده می‌شود، اگر در کنار هم قرار گیرد، تصویر بزرگ‌تری را پیش چشم ما می‌گذارد: حکومت فقط نمی‌خواهد آن‌چه […]...

ادامه مطلب

مسئولیت کیفری صاحب کسب‌ و کار در قبال رفتار مشتریان؛ مرز حقوقی کجاست؟/ سینا یوسفی

در سال‌های اخیر، یکی از تغییرات مهم در شیوه‌ی اعمال سیاست‌های کنترل اجتماعی در ایران، گسترش مسئولیت صاحبان کسب‌وکار نسبت به رفتار افرادی است که نه کارمند آن‌ها هستند و نه لزوماً تحت اختیار یا نظارت حقوقی آنان قرار دارند. صاحب یک رستوران، کافه، باشگاه، مرکز گردشگری یا برگزارکننده‌ی یک تور، به تدریج با وضعیتی […]...

ادامه مطلب

هنجارشکنی؛ نام مبهم، اختیار کیفری گسترده/ اِِلدار خیاوی

مقدمه: دو حرکت مکمل در زبان قدرت در ادبیات رسمی جمهوری اسلامی، «هنجارشکنی» ظاهراً واژه‌ای ساده برای توصیف خروج از قواعد پذیرفته‌شده‌ی اجتماعی است. اما این ظاهر جامعه‌شناختی، کارکرد سیاسی و کیفری آن را می‌پوشاند. در بخشی از گفتار سیاسی سال‌های اخیر، مصداق کانونی هنجارشکنی زمانی پدیدار می‌شود که نقد از ارزیابی یک تصمیم یا […]...

ادامه مطلب