هنجارشکنی؛ نام مبهم، اختیار کیفری گسترده/ اِِلدار خیاوی

مقدمه: دو حرکت مکمل در زبان قدرت در ادبیات رسمی جمهوری اسلامی، «هنجارشکنی» ظاهراً واژه‌ای ساده برای توصیف خروج از قواعد پذیرفته‌شده‌ی اجتماعی است. اما این ظاهر جامعه‌شناختی، کارکرد سیاسی و کیفری آن را می‌پوشاند. در بخشی از گفتار سیاسی سال‌های اخیر، مصداق کانونی هنجارشکنی زمانی پدیدار می‌شود که نقد از ارزیابی یک تصمیم یا […]...

ادامه مطلب

مقایسه‌ی تطبیقی جاسوس و جاسوسی در حقوق ایران و سایر کشورها/ اِلدار خیاوی

فضای عمومی ایران در ماه‌های اخیر با اخبار پی‌درپی اعدام اشخاصی که به اتهام جاسوسی محکوم شده‌اند، سنگین و هراس‌آور شده است. عنوان «جاسوسی» در افکار عمومی، به‌ویژه در شرایط جنگ، تهدید خارجی یا بحران امنیتی، عنوانی عادی نیست. این اتهام با امنیت کشور، جان مردم، تمامیت سرزمینی، اسرار نظامی و بقای نظم عمومی پیوند […]...

ادامه مطلب