زندانیان
تماشاخانه و روح: نگاه بیپروای فوکو به تئاتر وحشت اعدام/ افشین داوودی
صحبت از اعدام در ملاعام، فراخوانی تصویری اولیه است: جمعیتی گردآمده در میدانی، سکویی غرق در نور خورشید یا سایه، و آن سیمای رعبانگیز محکوم. صحنهای که هم باستانی بهنظر میرسد و هم به شکلی ناراحتکننده. بیشتر مخالفتهای مدرن با این عمل، بر مبانی حقوق بشری، همدلی و آن انزجار عمیقی استوار هستند که از […]...
ادامه مطلبحمله به زندان در شرایط جنگی؛ راهحل یا تراژدی؟/ مجید شیعهعلی
در تاریخ جنگهای معاصر سابقهی تهاجم نیروی هوایی به زندانها وجود دارد. در برخی از موارد این اتفاق نتیجهی بیدقتی یا خطا در اجرای عملیات اصلی است. یکی از تلخترین این موارد عملیاتی است که ناتو در پاسخ به سرکوبهای قومی ارتش صربستان علیه آلبانیاییتبارهای کوزوو انجام داد. در این عملیات که در ماه می […]...
ادامه مطلب«مهرم حلال، جانم آزاد»؛ از شعار تا سیاست رسمی/ موسی برزین
در سالهای اخیر مهریه به یک مقولهی محل بحث و نزاع، هم در سطح جامعه و هم در حوزهی تصمیمگیری و قانونگذاری، تبدیل شده است. افزایش نامعقول مقدار مهریه در عرف جامعه باعث شده است که قانونگذاران و دستگاه قضایی ایران سیاستی در راستای کاهش حمایت قانونی و قضایی از مهریه را پیش بگیرند. البته […]...
ادامه مطلبضرورت رسانهای شدن بازداشتها در حاکمیت جمهوری اسلامی/ اویس بلوچی
در سرزمینی که دیوارهای زندان بلندتر از صدای حقیقتاند، خاموشی میتواند مرگبارتر از شکنجه باشد. هر سال، دهها شهروند در مناطق محروم و بهویژه در استانهایی چون سیستان و بلوچستان، خوزستان، کردستان و مناطق دیگر، بهدلایل امنیتی بازداشت میشوند، بیآنکه حتی نامی از آنها در رسانهها برده شود. این افراد که غالباً به عنوان «زندانیان […]...
ادامه مطلبمردی که مادر ما شد؛ شعری از جمشید عزیزی
آه از فریب زمستان دلخوشی از زندگی به نمردن رسیده است با این همه، شعر هنوز هست ماه هنوز هست در کف اقیانوس هنوز مروارید پیدا میشود خواب اگر چه فراگیر بیداری اما هنوز زیباست مشعلها را میشکنند ستارهها را با خودکار مشکی ناپدید میکنند… برای دیدن فردا باید بیدار شویم تا آنکه بیدار […]...
ادامه مطلبعدالت یا نمایش؟ نقد رفتار با متهم به تجاوز به کودکان/ موسی برزین
اوایل اردیبهشتماه پلیس تهران از دستگیری فردی که متهم به ربودن و تجاوز به چند کودک بود خبر داد. پلیس و مقامات قضایی با بررسی شواهد و قراین از جمله گوشی متهم احتمال میدهند که تعداد قربانیان این واقعه بیشتر از آن چیزی باشد که کشف شده و یا متهم بدان اقرار کرده است. در […]...
ادامه مطلبهر اسم، یک زندگی؛ هر اعدام، یک تکه از ما/ محمدصابر ملکرئیسی
نمیدانم از کجا شروع کنم؛ از روزی که وارد بازداشتگاه اطلاعات زاهدان شدم؟ یا از شبی که اولین خبر اعدام رفیقهایم را شنیدم؟ بیستویک ماه آنجا بودم، در میان دیوارهایی که نه تنها جسم آدم را، بلکه روحش را نیز حبس میکردند. جایی که بیشتر آدمها نه دزد بودند، نه قاتل؛ سیاسی بودند و عقیدتی […]...
ادامه مطلباحراز «توبه» و پشیمانی از منظر حقوق بشر/ سیدمحمد صحفی
من نه حقوقدانم، نه قاضی و نه متخصص فقه اسلامی. بلکه در این یادداشت کوتاه کوشش میکنم برداشت خود را دربارهی شیوهنامهی احراز توبه (ابلاغیهی رئیس قوهی قضاییهی جمهوری اسلامی در تیرماه ۱۴۰۳) با شما در میان بگذارم؛ اگرچه لازم است به علت عدم تخصص لازم و ورود به این بحث، پیشاپیش از شما خوانندگان […]...
ادامه مطلبدخالت توبه در امر قضایی و یادآوری توابسازی؛ گفتگو با صدیقه وسمقی/ علی کلائی
در نیمهی اول تیرماه ۱۴۰۳ و در بحبوحهی دوران پس از سقوط بالگرد ابراهیم رئیسی و آمادهسازیها برای انتخاب رئیس دولت چهاردهم جمهوری اسلامی، رئیس قوهی قضاییه شیوهنامهای را ابلاغ کرد که به نظر میآید اگر در فضای دیگری بود، محل بحثها و نظرهای بسیاری میشد. نام شیوهنامهی ابلاغی، «شیوهنامهی احراز توبه» است و با […]...
ادامه مطلب
توسط: علی کلائیتوبه در دام شیطان؛ در گفتگو با رضا کاظمزاده/ دینا قالیباف
اگر پایِ خواندن روایتهای زندانیان سیاسی دههی ۶۰ در زندانهای جمهوری اسلامی بنشینیم، امکان ندارد که از سیاست توابسازی در این دوران چیزی به گوشمان نخورد؛ فرایندی که زندانیان سیاسی توسط بازجویان و مقامات زندان، تواب میشدند و باوجود ندامت و اعلام انزجار از گذشتهی مبارزاتی خود، در زندان محبوس میماندند و از وجودشان در […]...
ادامه مطلبدولت خدایی و توبه پذیری/ عبدالعلی بازرگان
«توابسازی» و سوئاستفاده از دین در خدمت دولت و قدرت، به نظر میرسد از همان سالهای نخست انقلاب توسط اسدلله لاجوردی –معروف به جلاد اوین— استارت زده شد و در جریان نسلکشی مجاهدین و افراد مرتبط با گروههای چپ در سال ۶۷ به اوج خود رسید. اعترافات دیکتهشدهی تلویزیونی، همکاری با بازجویان، لودادن یاران، شرکت […]...
ادامه مطلبتوبه در «اسلام» و توبه در «جمهوری اسلامی»/ پدرام تحسینی
تواب صیغهی مبالغه از ریشهی «ت ـ و ـ ب» است. توبه در لغت به معنای بازگشت، یا بازگشت از ناخوشایند به خوشایند است. اینواژه در برخی از متون، بهمعنای بازگشت از نافرمانی یا ترک گناه بهزیباترین وجه نیز آمده است؛ ولی معنای اخیر با کاربرد توبه دربارهی خداوند منافات دارد، به همیندلیل، مفهوم بازگشت […]...
ادامه مطلب