بنیاد برومند، توسط رویا برومند و لادن برومند در سال ۱۳۸۰ و ده سال پس از قتل پدرشان، عبدالرحمن برومند -که از نخستین سلسله اقدامات جمهوری اسلامی برای حذف مخالفین در خارج از کشور به شمار می‌رود-، تاسیس شد. خواهران برومند که هر دو در فرانسه تحصیل کرده‌اند و در رشته‌ی تاریخ دکترای خود را گرفته‌اند، این بنیاد را به یاد […]...

از سال‌های طولانی زندان تا امروز، همواره در هر مکان و زمانی سعی کردم از حداقل فرصت‌ها برای پیش برد اهداف انسانی خودم بهره ببرم. وقتی دستگاه امنیتی با زندانی کردن امثال من سعی کرد زمین فعالیت را از ما بگیرد و ما را در محدودیت امکانات و روابط، به هدف منفعل کردن قرار بدهد، […]...

یازده اردی‌بهشت ماه سال 1385 بود و روز جهانی کارگر؛ قرار شد به اتفاق رفقای “چپ رادیکال” – که بعداً شدیم “دانشجویان آزادی‌خواه و برابری طلب” و نهایتاً هم درو شدیم-، مقابل سندیکای شرکت واحد با کارگران اخراجی معترض همراه شویم. با پلاکاردها و شعارهایی که درباره‌ی تک‌تک‌شان رای گیری کرده بودیم، در محل حاضر […]...

همیشه از خاکستر هر حادثه‌ی عظیمی امری زاییده می‌شود که شاید ادامه‌ی سیر تکاملی آن رویداد بزرگ است. ققنوس از خاکستر خویش زاده می‌شود؛ هر بار این ققنوس جدید شاید شکلی متفاوت به خود بگیرد اما ادامه و سیر تکاملی همان داستانی است که دیروز بوده و امروز به صورتی نوین در آمده است. سال‌ها […]...

بی‌شک پیچدگی روابط اجتماعی و تنوع نیازهای فردی و اجتماعی این ضرورت را از دیر باز تقویت کرده است که جامعه، بدون نهادهای جامعه‌ی مدنی قادر نیست به همه‌ی نیازهایش پاسخ دهد، از سد همه‌ی مشکلاتش بگذرد و اعتماد عمومی در درون خود نهادینه سازد. ضرورت داشتن نهادهای اجتماعی مورد تاکید فیلسوفانی نظیر هگل (1770-1831( […]...

۱. یازدهم اردی‌بهشت ماه بود. اول ماه مه، روز جهانی کارگر،‌ رفته بودم برای تهیه‌ی گزارش از تجمع کارگران سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی. نزدیک ظهر بود و جمعیت دم به دم بیش‌تر می‌شد. تعدادی شهروند و خانواده‌های کارگران و دانشجوها. جوانی آن وسط مشغول فیلم و عکس گرفتن است، با موهای بلند و ریش انباشته. […]...

نمای بیرونی کار “مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران”، چیزی که شاید بتوان بروز برجسته‌ی آن را در “خبرگزاری هرانا” و در سطحی دیگر در “ماهنامه‌ی خط صلح” مشاهده کرد، برای همگان قابل رویت است؛ هرچند که برداشت‌های متفاوتی از آن بشود. اما نمای درونی این تشکل، آن هم از زاویه‌ی دید “یکی از خودش” […]...

اسفندماه 1394 مصادف است با دهمین سالگرد تاسیس و فعالیت “مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران”؛ سازمان پرفراز و نشیبی که به نسبت توانش فشارهای طاقت فرسایی را تحمل کرد و در عین حال توانست تاثیرات سازنده‌ای را نیز از خود بر جای بگذارد. مطمئناً در راستای این فعالیت ها، این سازمان ضعف‌ها و خطاهایی […]...

“مرحله‌ی پیشرفته‌ای از فساد در یک کشور، فساد سیستمی است که در آن مدیران و مسئولان اجرایی و نظارتی کشور دچار فساد می‌شوند. این شرایطی است که مبارزه با آن مشکل است اما شرایط بدتر وقتی است که فاسدان در مجاری قانون‌گذاری کشوری وارد شوند؛ در این‌جاست که فساد عملاً قانونی انجام می‌شود و این […]...

مسئول آلودگی مرگبار هوای تهران، سرمایه‌داری دولتی و شرکای اصلی آن در بخش خصوصی کاملاً وابسته به دولت‌اند. سرمایه‌داری دولتی، اصطلاح انتزاعی و ناواقع‌بینانه‌ای نیست. درست است که سرمایه‌داری با روح مالکیت خصوصی مشخص می‌شود اما همان گونه که مالکیت خصوصی در طیفی از مالکیت فردی، خانوادگی، شرکتی، شرکت‌های سهامی خاص و شرکت سهامی عام […]...

وقتی عربستان عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل شد، مایه‌ی شگفتی در افکار عمومی جهانی و گاه طنزگویی در برخی رسانه‌ها گردید. به همین ترتیب وقتی حکومت ایران (و به خصوص تندروترین جناح‌ها و افراد سرکوبگر و بزن بهادرش) در برابر اعدام برخی زندانیان و در واقع یکی از فعالان و ناراضیان سیاسی در عربستان […]...

چرا زنان ایرانی می‌خواهند به مجلس راه پیدا کنند و تعدادشان در مجلس افزایش پیدا کند؟ مگر نه این است که زنان نماینده‌ی مجلس ایران در دوره‌های مختلف تا امروز، نماینده‌ی واقعی اکثریت زنان جامعه‌ی ایران نبوده‌اند و حتی آرایی خلاف مصالح زنان و ضد برابری جنسیتی صادر کرده‌اند؟ آیا سودی دارد که تعداد زنان […]...