مدیریت بحران یا بحران مدیریت؟/ آذر طاهر‌آبادی

در یک دهه‌ی گذشته، ایران شاهد تکرار و تشدید بحران‌هایی بوده که نه‌تنها ماهیت آن‌ها متفاوت و پیچیده‌تر شده، بلکه نحوه‌ی مدیریت آن‌ها نیز، خود به بحرانی مضاعف بدل شده است. از سیلاب‌های مرگبار در لرستان و خوزستان، زلزله‌های مخرب در کرمانشاه و سی‌سخت، فرونشست زمین در اصفهان، آلودگی شدید هوا در تهران و اهواز، […]...

ادامه مطلب

نگاهی به فاجعه‌ی‌ انسانی در انفجار بندر رجایی/ رضا هریسی

نماینده‌ی بندرعباس در مجلس شورای اسلامی، پس از گذشت ۱۵ روز از انفجار مهیب بندر رجایی گفت: «هنوز هم آتش به‌طور کامل خاموش نشده و فقط خطر آن کاهش یافته است». این نماینده، دانسته یا نادانسته، پرده از فاجعه‌ای برداشت که نشان‌دهنده‌ی دو فاجعه‌ی اسفناک است: بی‌برنامگی و فقدان مدیریت بحران از یک سو و […]...

ادامه مطلب

عدالت یا نمایش؟ نقد رفتار با متهم به تجاوز به کودکان/ موسی برزین

اوایل اردیبهشت‌ماه پلیس تهران از دستگیری فردی که متهم به ربودن و تجاوز به چند کودک بود خبر داد. پلیس و مقامات قضایی با بررسی شواهد و قراین از جمله گوشی متهم احتمال می‌دهند که تعداد قربانیان این واقعه بیش‌تر از آن چیزی باشد که کشف شده و یا متهم بدان اقرار کرده است. در […]...

ادامه مطلب

سالمندی، فقر و جنسیت: سه‌گانه‌ی چالش‌برانگیز زنان در جوامع نابرابر/ الهه امانی

جمعیت سالمندان در جهان امروز به ‌طور مداوم در حال افزایش است. گرچه ارتقای بهداشت جهانی باعث افزایش طول عمر انسان‌ها شده، اما در کنار این روند، شکاف‌های فزاینده‌ی فقر و ثروت و روندهای جدیدی که احترام به حقوق انسانی سالمندان را به چالش می‌کشد، به موضوعی مرکزی در مباحث جهانی تبدیل شده‌ است. پیش‌بینی […]...

ادامه مطلب

تداوم بلاتکلیفی لایحه خشونت علیه زنان/ پروانه احمدی

جرم‌انگاری خشونت علیه زنان، موضوعی است که از سال ۱۳۹۹ در قالب لایحه به مجلس ارائه شده ولی مجلس به‌دلایل نامعلومی آن‌را در دستور کار قرار نداده است. این لایحه یکی از معدود اقداماتی است که برای حمایت از زنان صورت گرفته و در دولت روحانی تنظیم شده است. به‌تازگی معاون امور زنان رئیس دولت […]...

ادامه مطلب

معرفی کتاب: «تنها در کنار هم: چرا از فناوری بیش‌تر و از یکدیگر کم‌تر انتظار داریم»/ فاران فنائیان

در کتاب «تنها در کنار هم: چرا از فناوری بیش‌تر و از یکدیگر کم‌تر انتظار داریم» (Alone Together: Why We Expect More from Technology and Less from Each Other)، شری ترکل (Sherry Turkle) با نگاهی تیزبین و تحلیل‌گرایانه به پیامدهای احساسی و فلسفی زندگی در جامعه‌ای که هرروز دیجیتالی‌تر می‌شود می‌پردازد. ترکل، روانشناس بالینی و […]...

ادامه مطلب

روایت‌هایی از درون مرز تاریکی؛ گفتگو با سه زندانی محکوم به اعدام/ امیر آقایی

وقتی از اعدام سخن می‌گوییم، فقط درباره‌ی «پایان یک زندگی» حرف نمی‌زنیم، بلکه درباره‌ی زنجیره‌ای از فقر، بی‌عدالتی و فراموشی سخن می‌گوییم؛ درباره‌ی مسیری می‌گوییم که آرام‌آرام یک «انسان» را به نقطه‌ی بی‌بازگشت می‌کشاند. در لایه‌های زیرین جامعه، آن‌جا که صدای ضعیف‌ترین‌ها کم‌تر شنیده می‌شود، قصه‌هایی جریان دارد که هرگز در سطر اول اخبار نمی‌نشیند؛ […]...

ادامه مطلب

مرتضی پدریان، جامعه‌شناس: جامعه دیگر تماشاگر اعدام نیست/ پدرام تحسینی

در گفتگوی پیش‌رو، «مرتضی پدریان جونی»، مدرس دانشگاه، دکترای جامعه‌شناسی و مدیرمسئول و صاحب امتیاز هفته‌نامه‌ی تندر، با نگاهی جامعه‌شناختی به یکی از پرمجادله‌ترین ابزارهای مجازات در ایران، یعنی اعدام، می‌پردازد. تحلیل او نشان می‌دهد که کارکرد واقعی اعدام، برخلاف تصور رایج، نه بازدارندگی از جرم، بلکه بیش‌تر نمایش قدرت و ایجاد هراس در جامعه […]...

ادامه مطلب

اعدام: اجرای عدالت یا بازتولید خشونت؟؛ گفتگو با شهاب تجری/ آذر طاهرآبادی

اعدام، همواره یکی از جنجالی‌ترین و پرچالش‌ترین مباحث در نظام‌های کیفری سراسر جهان بوده است. در ایران نیز این مجازات، به‌ویژه در دهه‌های اخیر، نه‌تنها از منظر حقوقی و شرعی، بلکه از منظر سیاسی، اجتماعی و اخلاقی در زمره‌ی موضوع‌های جدی قرار گرفته و در همین زمینه پرسش‌هایی مطرح شده است که تنها به ذات‌ […]...

ادامه مطلب

تأملی بر ناکارآمدی استدلال‌های رایج در مخالفت با اعدام/ امین قضایی

مقاله‌ی حاضر منحصراً روی استدلالات برای لغو مجازات اعدام متمرکز است. در این مقاله نشان داده می‌شود که این استدلال‌ها چه نقاط ضعفی دارند و در مقابل یک استدلال جایگزین پیشنهاد داده می‌شود که محکم‌تر از استدلال‌های موجود است. در ابتدا باید چند شبه-استدلال را در مذمت حکم اعدام از بحث کنار بگذاریم. این گفته‌ی […]...

ادامه مطلب

هر اسم، یک زندگی؛ هر اعدام، یک تکه از ما/ محمدصابر ملک‌رئیسی

نمی‌دانم از کجا شروع کنم؛ از روزی که وارد بازداشتگاه اطلاعات زاهدان شدم؟ یا از شبی که اولین خبر اعدام رفیق‌هایم را شنیدم؟ بیست‌ویک ماه آن‌جا بودم، در میان دیوارهایی که نه تنها جسم آدم را، بلکه روحش را نیز حبس می‌کردند. جایی که بیش‌تر آدم‌ها نه دزد بودند، نه قاتل؛ سیاسی بودند و عقیدتی […]...

ادامه مطلب

نگاهی به کارنامه‌ی سیاه «حسینعلی نیری»، عضو هیأت مرگ/ علی کلائی

مرگ کسانی‌که ظلم کرده و دستشان به‌خون مردمان آغشته است، آن‌هم بدون این‌که روند عدالت انتقالی در خصوص آن‌ها طی شود، هم موجب تسلای دادخواهان می‌شود و هم فرصت شنیدن حقایق فاجعه را از ایشان می‌گیرد. مرگ «حسینعلی نیری» از این جمله است. نام او در نیم قرن اخیر با عنوان نمادی از خشونت و […]...

ادامه مطلب