در بیرون غوغایی است. صداها می‌پیچد و غریو فریادها شنیده می‌شود. در میان نگهبانان و در راهروها هم پچپچه‌ها بسیار است. اما کسی به زندانی چیزی نمی‌گوید. زندانی نامحرم است. هرازگاهی از دور و نزدیک، صدای انفجاری به گوش می‌رسد. همه چیز درهم و برهم شده. انگار در بیرون از چهاردیواری سرد و سخت که […]...

بر اساس نزدیک به نُه سال تجربه‌ی زیسته‌ی خود در چهار زندان اوین، رجایی شهر، ندامتگاه و کچویی کرج به جرات می‌گویم که نظام جمهوری اسلامی ایران، به‌ رغم وجود قوانین داخلی و ادعاهای حقوق بشری، همواره نشان داده که برایش حفظ کرامت انسانی زندانیان و احترام به حقوق بنیادین آنان در اولویت نبوده است. […]...

ایرانِ جوانِ دیروز، امروز سال‌خورده‌ست و راه‌ گم‌کرده. ایرانی که در آن مفهوم زندگی به «حیات برهنه» تقلیل ‌یافته و «وضعیت استثنائی» نه مختص دیروز و امروز، بلکه محصول سالیانِ طولانی مرزنابندی‌ بین مفهوم زندگی و مرده‌گی‌ست. بی‌مرزی ملموس بین قانون و بی‌قانونی. قانون؟ برزخِ ناکجاآباد. و حالا سخن از وضعیت زندگی آدمیانی‌ست در این […]...

شب‌ها زودتر از همیشه تاریک می‌شوند؛ نه به‌خاطر خاموشی، بلکه به‌خاطر سنگینیِ چیزی که هیچ‌کس نمی‌تواند اسمش را دقیق بگذارد. صدای آژیر که می‌آید، مادر بی‌اختیار دستش را روی سینه‌اش می‌گذارد، همان‌جایی که آخرین‌بار صدای پسرش را شنیده بود، پشت تلفنی که خش‌خش می‌کرد و زود قطع شد. بعد از آن، فقط سکوت. نه خبری، […]...

در سه ماه گذشته، در پی سرکوب شدید اعتراضات داخلی در ایران‌ و‌ سپس با آغاز جنگ در منطقه، دسترسی ساکنان ایران به اینترنت توسط حکومت جمهوری‌اسلامی به‌شدت محدود و در مقاطعی عملاً قطع شده است. این قطع ارتباط، نه تنها به معنای گسسته شدن جریان آگاهی‌ است، بلکه به معنای زیستن در اضطرابی ممتد […]...

زندان و زندانی در ایران شاید هرگز قانون و حقوقی نداشته است؛ سال‌هایی بوده‌اند که وضع نسبتاً بهتر بوده و اولیه‌ترین قواعد رعایت شده و سال‌های سیاهی بوده که لاجوردی و دکتر احمدی بر حیات و مرگ زندانیان و حقوق نخستینشان حاکم شده‌اند. حمله‌ی آمریکا و اسرائیل به ایران، روزگار تاریک زندان‌های جمهوری اسلامی را […]...

بحران‌های انباشته‌شده در ساختار سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جمهوری اسلامی در دی‌ماه ۱۴۰۴ به نقطه‌ی انفجاری رسید که از منظر گستردگی جغرافیایی، شدت خشونت حکومتی و عمق مطالبات مردمی، بی‌سابقه‌ترین چالش حاکمیتی در تاریخ معاصر ایران را رقم زد. خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴ که از بطن ناترازی‌های بودجه‌ای و سقوط بی‌سابقه‌ی ارزش پول ملی جوانه زد، […]...

صحبت از اعدام در ملاعام، فراخوانی تصویری اولیه است: جمعیتی گردآمده در میدانی، سکویی غرق در نور خورشید یا سایه، و آن سیمای رعب‌انگیز محکوم. صحنه‌ای که هم باستانی به‌نظر می‌رسد و هم به شکلی ناراحت‌کننده. بیش‌تر مخالفت‌های مدرن با این عمل، بر مبانی حقوق بشری، همدلی و آن انزجار عمیقی استوار هستند که از […]...

در تاریخ جنگ‌های معاصر سابقه‌ی تهاجم نیروی هوایی به زندان‌ها وجود دارد. در برخی از موارد این اتفاق نتیجه‌ی بی‌دقتی یا خطا در اجرای عملیات اصلی است. یکی از تلخ‌ترین این موارد عملیاتی است که ناتو در پاسخ به سرکوب‌های قومی ارتش صربستان علیه آلبانیایی‌تبارهای کوزوو انجام داد. در این عملیات که در ماه می […]...

در سال‌های اخیر مهریه به یک مقوله‌ی محل بحث و نزاع، هم در سطح جامعه و هم در حوزه‌ی تصمیم‌گیری و قانون‌گذاری، تبدیل شده است. افزایش نامعقول مقدار مهریه در عرف جامعه باعث شده است که قانون‌گذاران و دستگاه قضایی ایران سیاستی در راستای کاهش حمایت قانونی و قضایی از مهریه را پیش بگیرند. البته […]...

در سرزمینی که دیوارهای زندان بلندتر از صدای حقیقت‌اند، خاموشی می‌تواند مرگ‌بارتر از شکنجه باشد. هر سال، ده‌ها شهروند در مناطق محروم و به‌ویژه در استان‌هایی چون سیستان‌ و بلوچستان، خوزستان، کردستان و مناطق دیگر، به‌دلایل امنیتی بازداشت می‌شوند، بی‌آن‌که حتی نامی از آن‌ها در رسانه‌ها برده شود. این افراد که غالباً به‌ عنوان «زندانیان […]...

آه از فریب زمستان دلخوشی از زندگی به نمردن رسیده است با این همه، شعر هنوز هست ماه هنوز هست در کف اقیانوس هنوز مروارید پیدا می‌شود خواب اگر چه فراگیر بیداری اما هنوز زیباست مشعل‌ها را می‌شکنند ستاره‌ها را با خودکار مشکی ناپدید می‌کنند… برای دیدن فردا   باید بیدار شویم تا آن‌که بی‌دار […]...