آی آدم‌ها که بر ساحل نشسته… این تماس از زندان تهران بزرگ است/ نفیسه لاله

ایرانِ جوانِ دیروز، امروز سال‌خورده‌ست و راه‌ گم‌کرده. ایرانی که در آن مفهوم زندگی به «حیات برهنه» تقلیل ‌یافته و «وضعیت استثنائی» نه مختص دیروز و امروز، بلکه محصول سالیانِ طولانی مرزنابندی‌ بین مفهوم زندگی و مرده‌گی‌ست. بی‌مرزی ملموس بین قانون و بی‌قانونی. قانون؟ برزخِ ناکجاآباد. و حالا سخن از وضعیت زندگی آدمیانی‌ست در این […]...

ادامه مطلب